Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Για μια Πριγκίπισσα που έρχεται... (princess baby shower)

Όταν πέρσι το φθινόπωρο ετοιμάζαμε με πολλή χαρά και αγάπη το πάρτυ-έκπληξη για το "φθινοπωρινό μωρό", ποιος να μου το έλεγε οτι ακριβώς ένα χρόνο μετά όχι μόνο θα ήμουν έγκυος, αλλά θα έπεφτα κι εγώ "θύμα" της αγάπης των κοριτσιών. Έτσι, με άλλη αφορμή βρεθήκαμε και πάλι στο σπίτι της Λίζας, όπου μαζί με τη Βασιλική, τα άλλα παιδιά (τον Παντελή, τον Χρήστο) και τους γονείς μας θα περνούσαμε ένα από τα ωραιότερα απογεύματα.
    Έτσι, λοιπόν, ενώ θα πηγαίναμε για τσάι, κουβεντούλα και επιτραπέζια παιχνίδια, μπαίνοντας στο χώρο, τι να δω;;;


είδα ροζ...


πολύ ροζ... 


ροζ ανακοινώσεις παντού - κι αυτό ήταν μόνο η αρχή :-)


Όπου και να κοίταζα ροζ καλούδια, τυλιγμένα σε τούλια. Καραμέλες, γλειφιτζούρια, σκήπτρα και στέμματα "βασιλικά" συνέθεταν μία ατμόσφαιρα μοναδική! 


Όλα με την αμέριστη φροντίδα των κοριτσιών, όλα με τα χεράκια της Λίζας, η οποία έχει γίνει πια ειδική στις κατασκευές και τις ετοιμασίες...


Και τι δεν είχαν αυτές οι τούρτες. Εκτός από πάνες, είχαν σεντονάκια, κρεμούλες, πιπίλες, παιχνιδάκια, πάνες κι άλλα πολλά καλούδια.


Καλτσάκια που είχαν μέσα κουφέτα, καλτσάκια που έμοιαζαν με λουλουδάκια, κουβαδάκια με κοριτσίστικες στέκες και κοκαλάκια, ανεμόμυλοι...


Ζαχαρωτά και λιχουδιές που τρώγονταν, αλλά και που δεν τρώγοντας, αφού δε σου πάει η καρδιά να ανοίξεις τις πετσετούλες που είναι τυλιγμένες σαν καραμελίτσες και κεκάκια.


Και φυσικά δεν περιορίστηκαν μόνο στη διακόσμηση. Τα μπισκοτάκια της Λίζας ήταν το κάτι άλλο! Με ροζ και άσπρη ζαχαρόπαστα και μικρά τόσα δα λουλουδάκια να τα στολίζουν, μου έκλεψαν την καρδιά και σίγουρα θα την έχω υπόψη μου και για τη βάπτιση της μικρής μυρμηγκο-πριγκιπισσούλας. Λίζα με τέτοιο ταλέντο στη ζαχαροπλαστική, δεν γλυτώνεις εύκολα από μας τους γλυκατζήδες - χιχι!


Μμμμμ, ήταν πεντανόστιμα - όταν τελικά αποφάσιζες να ανοίξεις το σακουλάκι και να απολαύσεις το περιεχόμενο, γιατί ήταν τόσο ωραία στην όψη που πραγματικά λυπόσουν να φας.


Και για το τέλος άφησα την τούρτα. 
Με γλάσο, ζαχαρωτά σε σχήμα μπιμπερό, κουδουνίστρα και σαλιάρες (κάτι που δεν είχα ξαναδεί) και μάρς μέλοους για διακόσμηση και στο εσωτερικό σπιτικές χειροποίητες κρέμες σοκολάτα και βανίλια που εναλλάσσονταν και το μόνο που τις χώριζε ήταν το σοκολατένιο μυρωδάτο παντεσπάνι. 


Όλα όμορφα, όλα φτιαγμένα με αγάπη, όλα προσεγμένα. Ακόμα και για τη μεγάλη (πια) μυρμηγκούλα μου είχαν πράγματα τα κορίτσια, για να μη ζηλέψει ή για να μην αισθανθεί άσχημα. Και περάσαμε όλοι τόσο ευχάριστα, τόσο συγκινητικά, τόσο υπέροχα ανάμεσα σε υπέροχους ανθρώπους, που σας ευχαριστούμε όλους σας τόσο πολύ μέσα από την καρδιά μας...

Η αγάπη πρέπει να μοιράζεται, να δίνεται και να παίρνεται απλόχερα. Μέσα από απλά πράγματα, μέσα από μια αγκαλιά, μέσα από ένα βλέμμα ή μια καλή καλή κουβέντα. Δεν είναι αυτό που σου προσφέρει ο άλλος, είναι ο τρόπος που σου το προσφέρει, αν είναι αληθινός, αν είναι άδολος, αν το κάνει όχι από υποχρέωση, αλλά από θέλημα της ψυχής του. Αυτά τα στοιχεία είχε περισσότερο εκείνο το απόγευμα. Σε τέτοιο κόσμο θέλω να έρθει κι η δεύτερη μικρή μου πριγκίπισσα.

Τη λέμε έτσι "πριγκίπισσα", όχι για άλλο λόγο. Ένα τσιρότο με κάποια πριγκίπισσα του Ντίσνευ στην κοιλιά μου ήταν αρκετό για να ενθουσιάσει το μυρμηγκάκι, ώστε να αναφωνήσει ΤΟ ΜΩΡΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΙΝΣΕΣ ΜΑΣ!!!

Με το καλό να έρθεις μικρή "πρίνσες" - σε αγαπούμε ήδη όλοι πολύ και λαχταράμε να σε αγαπήσουμε περισσότερο...


[9 weeks to go]












Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Τα Τρία Μυρμηγκάκια...

... θα γίνουν ΤΕΣΣΕΡΑ!!!

Έχοντας διανύσει πια τα τα δύο τρίτα της διαδρομής, όλη η μυρμηγκο-οικογένεια περιμένει με αγωνία και χαρά το τέταρτο μέλος της... ένα ακόμα κοριτσο-μυρμηγκάκι! Κι όσο κι αν φαίνεται πρόκληση για τον μυρμηγκο-πατέρα μας ένα τρίτο ροζ ζευγάρι παπούτσια, τόσο εμείς -ο γυναικείος πληθυσμός- πλέουμε σε πελάγη ευτυχίας και βουτάμε νωχελικά στη ροζ μας νιρβάνα σιγοψιθυρίζοντας: "τα τέσσερα μυρμηγκάκια, μπαμπάς μαμά παιδιά, περνάνε ποταμάκι, χαρούμενοι πολύ!".



Και για του λόγου του αληθές, να κι η μυρμηγκο-κοιλίτσα (ας την πούμε χαριτολογώντας, γιατί μόνο "κοιλίτσα" δεν είναι) εστεμμένη με όλες τις τιμές και τις δόξες, μέσα στην οποία "εκκολάπτεται" το δεύτερο μικρό μας ροζ όνειρο...


Και η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει!
[10 weeks to go]


Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !

Ποτέ δεν είναι αργά για να πει κανείς "Καλό Καλοκαίρι"!

Είμαστε ακόμα στην αρχή του. Τα σχολεία κλείνουν σιγά σιγά κι όσα παιδάκια δε διασκεδάσουν σε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις, έχουν ήδη φύγει με τον παππού και τη γιαγιά τους για το χωριό...

Στα δεύτερα παιδάκια ανήκει και το μυρμηγκάκι μου που πήγε στην Κόρινθο να κάνει τα μπανάκια του. Μεγάλο πια, ανεξάρτητο, γεμάτο όρεξη για μπάνια και φύση. Της τηλεφωνώ και μου λέει "μαμά, γιατί με πήρες;;"¨κι αυτό αν και με κάνει να νιώθω αμήχανη (τόσο μεγάλωσε πια;), την ίδια στιγμή με γεμίζει άπλετη χαρά. Γιατί ξέρω πως περνάει καλά, πως είναι χαρούμενη, πως έχει γύρω της ανθρώπους που την αγαπούν και τη νοιάζονται. Γιατί κάνει τα μπάνια της και χαίρεται τη φύση, τα δέντρα, τα φρούτα, τη γη...


Μου έχει αφήσει όμως τις ζωγραφιές της να μου κάνουν παρέα.
Μία από τις πιο πρόσφατες, τα "δέντρα" της, όπως το κτηματάκι που περνάει τις διακοπές της στην Κόρινθο. Δέντρα γεμάτα καρπούς, πορτοκάλια, λεμόνια, μήλα... κι ο ήλιος της, μεγάλος, αισιόδοξος, λαμπερός, όπως και ο γαλάζιος ουρανός της.

Θα ανεβάζω σιγά σιγά τις ζωγραφιές της για να τις έχω παντού μαζί μου (εκτός από την καρδιά μου) να μου κρατούν συντροφιά τα ζεστές καλοκαιρινές μέρες μακριά της...

Άντε, καλό μας καλοκαίρι...


Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Γιορτή Δάσος-Μανιτάρι/ Η Τούρτα

Η τούρτα - αχ, η τούρτα!

Όχι επειδή με παίδεψε λιγάκι, αλλά επειδή το αποτέλεσμα άξιζε τον κόπο, γι αυτό και μόνο το λόγο, βρίσκει κι αυτή τη θέση της στις αναρτήσεις μας.

Από στολισμό ήταν σχετικά απλή μπορώ να πω, αφού χρησιμοποίησα μονάχα μερικά μικροσκοπικά νανάκια και ζωάκια που ξετρύπωσα από τα παιχνίδια της μικρής. Η γεύση της όμως κυριολεκτικά έκλεψε την παράσταση (κι αν δεν παινέψεις την τούρτα σου θα πέσει να σε πλακώσει).


Εδώ μια πανοραμική άποψη. Οι φωτογραφίες δεν είναι και πολύ καλές, καθώς τη στόλισα λίγο πριν τη βγάλω στα κορίτσια, οπότε δεν είχα την πολυτέλεια του χρόνου για φωτογραφίες.


Συνολικά, είχε 6 στρώσεις παντεσπάνι από νηστίσιμο κέικ πορτοκάλι και στους ορόφους (τουτέστιν στα παντεσπάνια) έστρωσα εναλλάξ μαρμελάδα πορτοκάλι και μερέντα. Η μερέντα επίσης είναι νηστίσιμη. Ο συνδυασμός πορτοκάλι-σοκολάτα (κατά την άποψή μας) κ α τ α π λ η κ τ ι κ ο ς !!!


Και βουαλά εδώ, τεμαχισμένη!


Αχ (πάλι αναστεναγμός) και να 'χαμε λιγάκι τώρα...

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Γιορτή Δάσος-Μανιτάρια/ Η δημιουργική απασχόληση

Κάθε χρονιά κατά την περίοδο που σχεδιάζω τη γιορτούλα της μικρής, έχω πάντα μα πάντα κατά νου οτι θα χρειαστεί να εντάξουμε στο "πρόγραμμα" και κάποιου είδους απασχόληση. Όταν αυτή είναι και δημιουργική, τότε ακόμα καλύτερα. Πέρσι, τα κορίτσια είχαν δει την ταινία της Ραπουνζέλ. Πρόπερσι, είχαν φτιάξει κολιεδάκια με χάντρες. Φέτος, πάλι, έσπαγα το κεφάλι μου. Τα παιδάκια θα ήταν πολλά. Η δραστηριότητα θα έπρεπε να είναι απλή, οικονομική και κατά το δυνατόν "ακίνδυνη".

Μετά από πολλές προτάσεις αγαπημένων μου φίλων για διάφορες κατασκευές και πολλή δική μου σκέψη και αναζήτηση στο διαδίκτυο, είπα τα κορίτσια μου τα γλετζέδικα να φτιάξουν ανοιξιάτικα στεφανάκια. Άλλωστε, τα λουλούδια ταίριαζαν απόλυτα με το θέμα της γιορτούλας μας, που ήταν το δάσος.

Ε, λοιπόν, δεν φαντάζεστε πόσο ενθουσιάστηκαν!
Μέσα σε λίγη ώρα είχα μέσα στο σπίτι μου 20 μικρές νεραϊδούλες να τριγυρνούν και να "τιτιβίζουν" ακατάπαυστα. "Πιάσε μου το σύρμα", "δώσε μου λίγη ταινία", "αχ, ποια πήρε όλα τα ροζ λουλούδια!" το σαλόνι μου γέμισε με φωνούλες και γελάκια κοριτσιών, απόλυτα συγκεντρωμένα στη χειροτεχνία τους.

Είχα προμηθευτεί τα κατάλληλα υλικά από το κατάστημα με είδη οικοδομών της γειτονιάς μας. 

Τι θα χρειαστείτε για να φτιάξετε κι εσείς τα δικά σας στεφανάκια;
1) Σύρμα λεπτό για κατασκευές
2) Ταινία σε πράσινο χρώμα
3) ψαλίδι (εννοείται)
4) Πολλά πολύχρωμα λουλούδια (εμείς για λόγους που εννοούνται χρησιμοποιήσαμε ψεύτικα)

Να το σύρμα κι η ταινία μας: 


Να και τα λουλούδια μας (δεν είναι από κέντρο διασκεδάσεως, είναι ολοδικά μας):


Αυτή εδώ είναι η δική μου φτωχική προσπάθεια. Και τη λέω φτωχική γιατί μπροστά στο δικό μου δοκιμαστικό εγχείρημα, των κοριτσιών ήταν τόσο απίθανο, τόσο χρωματιστό, τόσο φορτωμένο... που σχεδόν μου μύριζε άνοιξη!


Έτσι έστησα τα υλικά μας και δούλεψαν οι εργατικές μελισσούλες μου με φοβερά αποτελέσματα. 


Κι εδώ είναι που λένε ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Γιορτή Δάσος-Μανιτάρια/ Το τραπέζι

Από τα πιο αγαπημένα μας σημεία στη διακόσμηση της γιορτούλας, ήταν αυτό του τραπεζιού. Τα κοριτσάκια μου ήθελα να κάτσουν και να ευχαριστηθούν το γεύμα τους, κουβεντιάζοντας σα μικρές κυρίες. Έτσι κι έγινε. Τις έβλαπα καθώς γέμισαν τις άδειες καρέκλες, να παίρνουν θέση και να απολαμβάνουν κυρίως την παρέα η μία της άλλης...

Λευκό τραπεζομάντηλο κι από πάνω μερικά κομμάτα από χλωοτάπητα. Στο κέντρο το μικρό χαριτωμένο μανιταρόσπιτο!
Επιλέξαμε το κόκκινο και το πράσινο και για το τραπέζι μας.
Κόκκινα πιατάκια και σερβίτσια και πράσινες χαρτοπετσέτες και ποτηράκια.


Κατόπιν, είπα να προσθέσω και μικρά ατομικά κουπάκια από γιαούρτι στα οποία βάλαμε μέσα διάφορα κεράσματα.


Καλή όρεξη!




Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Γλυκοπαζάρι!

Το γνωστό (κι αγαπημένο -κυρίως στους οδοντίατρους) Candy Bar ή όπως το απέδωσε πολύ πετυχημένα το μυρμηγκάκι μου στα ελληνικά ως γλυκοπαζάρι, φτιάξαμε με φροντίδα, δίνοντας έμφαση στη λεπτομέρεια. Γιατί έχει και το μαρς μέλοου τη λεπτομέρειά του, την έχει και το γλειφιτζούρι και το σοκολατάκι κι όλα αν θέλεις να έχεις ένα αποτέλεσμα που "τρελαίνει" τα παιδιά. Και ναι, κι εγώ είμαι κατά των πολλών γλυκών και χαζομάρων, αλλά σε ειδικές περιστάσεις νομίζω οτι δε χαλάει κι ο κόσμος να προσφέρουμε γλυκά. Άλλωστε είναι έθιμο εορταστικό...

Με  αυτές και μ' αυτές, λοιπόν τις σκέψεις, ετοιμάσαμε τα χωνάκια μας (χθες ντε τα είπαμε αυτά), ετοιμάσαμε και το τραπεζάκι μας, με τις κορνιζούλες του και τα όλα του κι αρχίσαμε να γεμίζουμε τα βαζάκια μας με λιχουδιές.


Παρεμπιπτόντως, τα μαξιλάρια μου δε μοιάζουν κι αυτά με κούτσουρα;;


Στα βαζάκια κολλήσαμε από έξω και χαρτάκια με σχέδια σχετικά με το δάσος. Τις κουκουβάγιες μας, τις αλεπουδίτσες μας, τα ρακούν μας... τα γνωστά.


Και μια πανοραμική φωτογραφία από τα γλυκίσματα εντός του βάζου


Και βάζουμε και στικς μέντας για το σοκολατοειδές του θέματος


Και μια ειδική άποψη του γλυκοπαζαριού μας


Και η γενική τελική του άποψη.

Άλλος για το γλυκοπαζάρι μας;;;;

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Χωνάκια από χαρτόνι

Τα χωνάκια από χαρτόνι μας αρέσουν πάρα πολύ με το μυρμηγκάκι μου. Μπορείς να διαλέξεις ό,τι σχέδιο τραβάει η όρεξή σου και τάκα τάκα με απλές και γρήγορες κινήσεις σε λίγη ώρα να ετοιμάσεις ένα όμορφο "δοχείο" για κεράσματα. 

Η πρώτη φορά που είχαμε φτιάξει ήταν στη βάπτιση της μικρής. Ροζ χωνάκια από χαρτόνι και ροζ κορδελίτσα να κρέμεται. Πολύ κοριτσίστικό! Τότε είχαν βάλει μέσα τα παιδάκια καραμελάκια, μάρς μέλοους, κρακεράκια. Έτσι και τώρα, σκεφτήκαμε πως θα ήταν ωραία ιδέα.

Τυπώσαμε χαρτί στα σχέδια της γιορτής, κυρίως σε κόκκινο και κίτρινο πουά.



Τα τυλίξαμε και να το αποτέλεσμα:


Τα τοποθετήσαμε σε καλαθάκι πάνω στο τραπέζι που θα φιλοξενούσε το ........


...ΑΥΡΙΟ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ

έτσι για λίγη αγωνία!

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Γιορτή Δάσος-Μανιτάρια/ Διακόσμηση έξω

Με το πρόσωπο ροδοκόκκινο από τη χθεσινή μας εξόρμηση στας παρελάσεις -ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!-, συνεχίζουμε την περιγραφή της γιορτούλας μας, που πέρασε μεν, αλλά ακόμα την αναπολούμε με χαρά.

Λοιπόν, παραθέτω μερικές φωτογραφίες από τη διακόσμηση των εξωτερικών χώρων, δηλαδή αυλή, είσοδο, κλιμακοστάσιο. Γιατί βεβαίως βεβαίως αν δε βάλεις τον καλεσμένο στο θέμα από νωρίς, δεν γίνεται τίποτε. Πρέπει να τον προϊδεάσεις οτι κάτι μεγάλο, κάτι ανεπανάληπτο, κάτι φοβερό (με την καλή έννοια πάντα) πρόκειται να του συμβεί.

Ιδού!

Τα κουδούνια μας μπορεί να είναι ανώνυμα, αλλά είναι ανοιξιάτικα όσο δεν παίρνει!
Πασχαλίτσες αυτοκόλλητο για να ξέρει ο καλεσμένος και ποιο κουδούνι να βαρέσει...


Και ντριιιιιιιιιν το βαράει!
Αλλά έρχεται αντιμέτωπος και με μια ανακοίνωση-προειδοποίηση, γροθιά πραγματική στο στομάχι που τον καθηλώνει και τον κάνει να θέλει να ανέβει πέντε-πέντε τα σκαλιά!


Και τσουπ! Να κι ένας κορμός, εκεί στη μέση του πουθενά, αλλά όχι άσχετα, καθότι γίνεται δάσος χωρίς κορμούς;;;; (έστω και κουτσουρεμένους)


Να και τα κουκουνάρια που απειλήσαμε τον επισκέπτη οτι θα βρει στις σκάλες μας... σκορπισμένα εδώ κι εκεί σε καλούν να τα ακολουθήσεις με τελικό προορισμό... τη διασκέδαση!


Και φυσικά δε θα μπορούσαν να λείπουν και οι γνωστοί κι αγαπημένοι νάνοι. Τους στόλισες μέσα; Βάλτους κι έξω, βάλτους κι έξω! Οι νάνοι όπως είδαμε δεν είναι ποτέ αρκετοί!
Κι ο νυσταγμένος...


Κι ο "φτερνισιάρης" που λέει και το μυρμηγκάκι... 


Και βέβαια, αφού διαθέτουμε και κάλαθους δια τα γεώμηλα, οφείλουμε να τα εκμεταλλευτούμε. Τι κάνουμε; Δεν θέλει κι ερώτημα. Τους γυρίζουμε ανάποδα κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...


Αλλά καλέ μου επισκέπτη, πρέπει από νωρίς να ενημερωθείς οτι γινόμαστε 4 χρόνων! Ούτε ένα, ούτε δύο, ούτε τρία, αλλά τέσσερα ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τη γέννηση του μικρού μου μυρμηγκιού! Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου...


Εντάξει, έχεις ντουλάπι και το αφήνεις άδειο; Όχι ποτέ ποτέ!
Μα ένα δέντρο θα του βάλεις, μα κερί και κεράκια, μια χαρτάκια με ζωάκια, κάτι κάτι να το ομορφύνεις.


Και φυσικά τις κορνίζες με τα μανιτάρια και τον μεγαλόπρεπο σκίουρο κι αυτά τα στολίσαμε σε παράταξη να βρίσκονται προς τέρψη του ταξιδιώτη, γιατί μένουμε και ψηλά.


Και βέβαια θα σημειώσω στην παρούσα φάση, αν δεν το ψιλιαστήκατε ήδη, οτι δεν έχουμε ασανσέρ κι ο καλεσμένος πρέπει να ιδρώσει για να ανέβει, οπότε να μην του βάλουμε το κατιτίς για χάζεμα...

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Γιορτή Δάσος-Μανιτάρια - Διακόσμηση 2

ΟΙ ΝΑΝΟΙ


Εάν αποφασίσετε να κάνετε γιορτούλα ΔΑΣΟΣ, δεν πρέπει ποτέ μα ποτέ να ξεχάσετε ένα απαραίτητο στοιχείο: τους νάνους!

Ο γκρινιάρης, ο γελαστός, ο θυμωμένος, ο χαζούλης... όλοι μαζί κι ο καθένας ξεχωριστά θα δώσουν μια γλυκειά νότα στη γιορτούλα σας. Εμείς ήμασταν τυχεροί γιατί μας τους είχε φέρει δώρο η θεία μας η Μαρία, οπότε είχαμε πλήρη εξοπλισμό. Κανείς τους δεν έλειψε, κρυμμένοι σε διάφορα σημεία του δωματίου ήταν ότι έπρεπε για να διασκεδάσουν τα κοριτσάκια αναζητώντας τους...

δίπλα σε βιβλία


δίπλα και σε άλλα βιβλία


πάνω στον καθρέφτη


πάνω στο θυροτηλέφωνο


μέσα σε κάτι λουλούδια


ανάμεσα σε καραμέλες και σοκολατάκια


7 μικροί νάνοι σε δράση!